Η μουσικός του σχολείου μας Ευτυχία Τσεσμελή, ήταν εισηγήτρια σε βιωματικό σεμινάριο που διοργανώθηκε από τη Δ' διεύθυνση Αθήνας. Στο 6ο Δημοτικό Σχολείου Αγ. Δημητρίου παρουσίασε τα Boomwhackers μέσα από το βιβλίο της "Χρωματιστοί ηχητικοί σωλήνες", που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Φίλιππος Νάκας. Το σεμινάριο παρακολούθησαν μουσικοί, δάσκαλοι και νηπιαγωγοί. Αξιοποίησαν τα Boomwhackers παίζοντας γνωστά παιδικά και χριστουγεννιάτικα τραγούδια και πραγματοποιήθηκαν πολλά ρυθμικά παιχνίδια που είναι σχεδιασμένα για παιδιά από 5 χρονών και πάνω. Το σεμινάριο διήρκησε τέσσερις ώρες και οι συμμετέχοντες έχοντας μια πρώτη επαφή με τα πρωτοποριακά αυτά μουσικά όργανα εμπλούτισαν τη διδασκαλία τους με καινούριες δραστηριότητες και νέες ιδέες. 

Το εμβληματικό έργο της Άλκης Ζέη, «Το Καπλάνι της βιτρίνας», ζωντάνεψε στο θέατρο Αβάκιο. Οι μαθητές της Ε’ δημοτικού παρακολούθησαν μία προσεγμένη,  άρτια καλλιτεχνικά και αισθητικά παράσταση, αντάξια του κλασικού  μυθιστορήματος, σ’ ένα υποβλητικό σκηνικό. Μεταφερθήκαμε ονειρικά, μικροί και μεγάλοι, στο Λαμαγάρι, και γευτήκαμε κάτι από τα συναισθήματα, την ψυχή και την αθωότητα των δυο μικρών κοριτσιών, της Μέλιας και της Μυρτώς, χαρτογραφώντας το καλοκαίρι  του 1936.

Το Σάββατο  26 Νοεμβρίου 2016 πραγματοποιήθηκε το βιωματικό σεμινάριο «Δημιουργικό Σχολείο: Μαθησιακές Δυσκολίες» από τις εκδόσεις Πατάκη, με εισηγητές τους ειδικούς παιδαγωγούς Νίκο Τομαρά και Μαρία Ψωμά. Μέσα από δράσεις στις οποίες συμμετείχαν οι εκπαιδευόμενοι, μελέτες περίπτωσης και συζήτηση, παρουσιάστηκαν τεχνικές οργάνωσης της τάξης και διαχείρισης συμπεριφοράς που μπορούν να εφαρμοστούν στο σύνολο της τάξης, με στόχο τη διευκόλυνση και την ενσωμάτωση των παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες. Προτάθηκαν, επιπλέον, διδακτικές τεχνικές και υλικό για την αποκατάσταση των γνωστικών ελλειμάτων σε διαφορετικές περιπτώσεις μαθησιακών δυσκολιών, καθώς και τρόποι βελτιστοποίησης της συνεργασίας με την οικογένεια. Το σεμινάριο παρακολούθησαν οι εκπαιδευτικοί του σχολείου Κωνσταντίνα Ταγκαλάκη και Κατερίνα Κατωπόδη.

Εσείς γνωρίζατε ότι το άγαλμα του Κολοκοτρώνη που κοσμεί την ομώνυμη πλατεία μπροστά από την Παλαιά Βουλή είναι φτιαγμένο από το υλικό λιωμένων τουρκικών μπρούτζινων όπλων και κανονιών; Ή ότι μία ομάδα συντηρητών ανακάλυψε μετά από χρόνια πως ο γλύπτης, Λάζαρος Σώχος, είχε εγχαράξει μέσα από την περικεφαλαία του αγάλματος τη διαφωνία του με την προσθήκη αυτής στο άγαλμα;

Το τελευταίο διάστημα έχουν πολλαπλασιαστεί οι βανδαλισμοί γλυπτών και αρχαίων μνημείων στις γειτονιές μας και σε ολόκληρη την πόλη. Χαρακτηριστικές είναι οι περιπτώσεις αποκεφαλισμών αγαλμάτων, όπως αυτό της Λέλας Καραγιάννη και της «Βορείου Ηπείρου» στην οδό Τοσίτσα, και τα δύο στην καρδιά της πόλης της Αθήνας.

Ποιος θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ασπίδα για τα μνημεία της πόλης μας;                                               Η απάντηση είναι απλή· τα παιδιά. 

Πώς θα σου φαινόταν αν υιοθετούσες ένα άγαλμα;  Αν άρχιζες να μαθαίνεις την ιστορία της δημιουργίας του, το ιδιαίτερο ταξίδι που έκανε ώσπου να στηθεί εδώ μπροστά στα μάτια σου. Παρατήρησε τη διαδρομή σου προς το γλυπτό. Πώς αυτό συνομιλεί με το αστικό τοπίο που το περιβάλλει; Πώς φαντάζεσαι ότι νιώθει; Τι πιστεύεις ότι θα ήθελε να πει αν μπορούσε να μιλήσει;

Την Τετάρτη 9 Νοεμβρίου 2016 πραγματοποιήθηκε Ημερίδα για το πρόγραμμα «Το παιδί, η πόλη και τα μνημεία» στο δημαρχιακό μέγαρο της Πλατείας Κοτζιά. Επρόκειτο για μια ολοκληρωμένη και εμπνευσμένη παρουσίαση της πρωτοβουλίας του Δήμου Αθηναίων για τη σύσταση ενός εκπαιδευτικού πολιτιστικού – περιβαλλοντικού προγράμματος. Στη στοχοθεσία του προγράμματος  εντάσσεται η ευαισθητοποίηση του παιδιού σε ζητήματα τέχνης και δημόσιου χώρου. Η προστασία των μνημείων παρουσιάζεται ως υπόθεση σεβασμού, αγωγής και τελικά δημοκρατίας. Η ιστορία και η μνήμη της πόλης συμπυκνώνεται και αποτυπώνεται σε αυτά. Μόνο αν γνωρίσεις την πόλη σου θα μπορέσεις να την αγαπήσεις. Η επαφή με αυτό που βρίσκεται πραγματικά γύρω σου είναι το πρώτο στάδιο της αλλαγής και της βελτίωσής του. Η ματαίωση που νιώθουμε ως πολίτες μπορεί να πάψει να υπάρχει αν και εφόσον αντιστραφεί η αίσθηση του ότι δεν μπορούμε να επηρεάσουμε τη ζωή στην ίδια μας τη γειτονιά, στην ίδια μας την πόλη.

Μαθαίνοντας την πόλη σου, τις ιστορίες, τις διαδρομές της, όλα τα μυστικά – κρυμμένα και μη – ξεχύνονται στα πόδια σου και εσύ στην αγκαλιά τους. Είναι η ώρα που ένα μικρό θαύμα συμβαίνει.

Πλούσιο υλικό, συναρπαστικές ιδέες για σχολικές δραστηριότητες, στιγμιότυπα από το έργο αποκατάστασης υπαίθριων γλυπτών της πόλης των Αθηνών, ηλεκτρονικές εφαρμογές για τον δημόσιο χώρο και την ποιότητά του (Green Spaces : http://greenspaces.gr/ , Τα γλυπτά της Αθήνας : http://www.athenssculptures.com/) και συνάδελφοι γεμάτοι ενέργεια και γνώσεις ήταν το ελπιδοφόρο μήνυμα της βραδιάς για μια συντονισμένη προσπάθεια υπέρ της προστασίας της ιστορικής μνήμης, υπέρ της καλλιέργειας του παιδιού ως ενεργού πολίτη.

Η Ημερίδα έκλεισε με την παρότρυνση των ομιλητών να βγάλουμε μια φωτογραφία – άποψη της πλατείας Κοτζιά, η οποία αποτέλεσε την καλύτερη αφόρμηση, καθώς με τα αγάλματα, τις πλάκες και τα γλυπτά της μάς ταξίδεψε στον χρόνο με τις δικές της ιστορίες.

Η εκπαιδευτικός,

Μαρίνα Ραουζέου

Τι σχέση έχει η επιστήμη, ο καιρός και η μυθολογία? Στην πολιτιστική συνάντηση του Νοεμβρίου, η φυσικός-science communicator Έλλη Κωβαίου-Χατζήβεη συναντήθηκε με τους μαθητές της Γ' τάξης και ανακάλυψε μαζί τους τη σχέση που συνδέει τους 3 όρους. Με εφόρμηση από μυθολογικούς μύθους, όπως ο μύθος της Περσεφόνης και ο μύθος του Φαέθωντα, τους οποίους επινόησαν οι αρχαίοι  Έλληνες για να εξηγήσουν τα καιρικά φαινόμενα, συζήτησαν για την επιστημονική εξήγηση των εποχών καθώς και για την θεωρία του ενδεκαετή κύκλου των ηλιακών κηλίδων και τον τρόπο που εικάζεται ότι επηρεάζει το κλίμα. Οι μαθητές με μεγάλο ενδιαφέρον ανακάλυψαν τις κινήσεις της γης και τον τρόπο που σχετίζονται με το χρόνο, την μέρα, τη νύχτα και το κλίμα.

Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με αναπηρία (3 Δεκεμβρίου) τιμάται κάθε χρόνο στο σχολείο μας, με σκοπό την ευαισθητοποίηση των μαθητών μας σε θέματα που αφορούν την αναπηρία και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Στο πλαίσιο αυτό, οι μαθητές της Ε1 τάξης έφτιαξαν «διαφορετικές» τρουφομπαλίτσες, μια βιωματική δράση, κατάλληλα προσαρμοσμένη στην ηλικία τους, η οποία τους καλούσε να φτιάξουν τρουφάκια, ξεπερνώντας ορισμένες δυσκολίες. Μ’ αυτόν τον τρόπο, τα παιδιά μπήκαν στη θέση των ανθρώπων με αναπηρία και αντιλήφθηκαν τις δυσκολίες ένταξής τους στην κοινωνία. Στη συνέχεια, παρακολουθήσαμε βίντεο, εκφράσαμε σκέψεις, συναισθήματα και συζητήσαμε για την καθημερινότητά τους.

Στόχος μας ήταν η  συναισθηματική ταύτιση των παιδιών με την ψυχική κατάσταση των συνανθρώπων μας με αναπηρία. Έτσι, δώσαμε τη δυνατότητα στα παιδιά μας να έρθουν σε επαφή με τις αλήθειες της ζωής, καθώς ο πολιτισμός σχετίζεται άμεσα με τον σεβασμό της προσωπικότητας κάθε ανθρώπου, ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας, φυλής, σωματικής διάπλασης ή αρτιμέλειας.

Ένα όμορφο θεατρικό πρωινό μοιραστήκαμε μικροί και μεγάλοι την Κυριακή 29 Νοεμβρίου 2016 όταν επισκεφτήκαμε τη μουσικοθεατρική παράσταση του cirko Cachivache «Το όνειρο της Μόλυ». Μια ομάδα ακροβάτες μας ταξίδεψε σε ένα όμορφο θέαμα που κέντρισε το ενδιαφέρον μας  και έδωσε τροφή στη φαντασία των μικρών μας φίλων. Ο συνδυασμός της μουσικής, των κουστουμιών, του θεάματος δημιουργούσε ένα άρτιο αισθητικά αποτέλεσμα που  ενθουσίασε την ομάδα των 345 γονιών, εκπαιδευτικών και παιδιών που συμμετείχαν στην θεατρική μας εξόρμηση. Στο τέλος της παράστασης μοιραστήκαμε τις εντυπώσεις μας και φύγαμε ενθουσιασμένοι και έτοιμοι να δοκιμάσουμε…απλά ακροβατικά κόλπα!

Παγκόσμια μέρα για την αναπηρία στις 3/12 και στην Α΄ τάξη αφού μιλήσαμε για τους ανθρώπους που δυσκολεύονται και το πώς νιώθουν, φτιάξαμε σελιδοδείκτες "δεν ακούω" "δε βλέπω" "δεν περπατάω" "δε μιλάω". Οι μικροί μαθητές ήρθαν έτσι πιο κοντά στα άτομα με αναπηρία!

Στα πλαίσια των πολιτιστικών μας συναντήσεων, πραγματοποιήθηκε μια επίσκεψη στο σχολείο μας από τη WWF. Στόχος ήταν η ευαισθητοποίηση των μικρών μαθητών της Β’ Δημοτικού σε ζητήματα προστασίας του περιβάλλοντος και πιο συγκεκριμένα του αγαπημένου μας άλσους δίπλα στο σχολείο, στο οποίο περνάμε ώρες ξεγνοιασιάς, παιχνιδιού αλλά και βιωματικής μάθησης.

Δυστυχώς είμαστε από τις χώρες του πλανήτη με το λιγότερο πράσινο στις πόλεις. Η WWF Ελλάς αναγνωρίζοντας την ανάγκη να γίνουν οι πόλεις μας πιο πλούσιες σε πράσινο, δημιούργησε το WWF Greenspaces, μια εφαρμογή στην οποία μπορούμε να καταχωρήσουμε και να αξιολογήσουμε τους χώρους πράσινου.

Έτσι λοιπόν, οι μαθητές επισκέφτηκαν για ακόμα μια φορά το άλσος. Αυτή τη φορά όμως ήταν εξοπλισμένοι με τα εργαλεία ενός ερευνητή - φυσιοδίφη! Με τον μεγεθυντικό φακό και το κουτί συλλογής «των 6 θησαυρών της φύσης», ξεχυθήκαμε στο άλσος εξερευνώντας τους γύρω χώρους. Χωριστήκαμε σε ομάδες και ξεκινήσαμε την εξερεύνηση για να αποτυπώσουμε την πραγματική κατάσταση. Στη συνέχεια, αξιολογήσαμε το άλσος μας και συζητήσαμε διάφορους τρόπους προστασίας του.

Οι πράσινοι εξερευνητές θα επιστρέψουν αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες και δράσεις προστασίας του άλσους! 

Στα πλαίσια της ενότητας «Φως και Χρώματα»  οι μικροί μαθητές του νηπιαγωγείου προσπάθησαν να κατανοήσουν τη δημιουργία του ουράνιου τόξου και την ανάλυση των χρωμάτων του φωτός πειραματιζόμενοι με απλά υλικά  (λεκάνη με νερό, καθρέπτης και φακός) . Πρώτα τοποθέτησαν τον καθρέπτη μέσα στο νερό, και έπειτα τον φώτισαν με ένα φακό για να δημιουργήσουν ένα φάσμα στον τοίχο.

Με αρκετή υπομονή τα παιδιά εντόπισαν ένα ουράνιο τόξο στον τοίχο της τάξης. Τέλος κατασκεύασαν τον δίσκο του Νεύτωνα με τον οποίο διασκέδασαν αρκετά στην προσπάθειά τους να τον περιστρέψουν για να «εξαφανίσουν» τα 7 χρώματα και να μείνει μόνο το λευκό.